Ένας λιτός πόλεμος | Foreign Affairs - Hellenic Edition

Ένας λιτός πόλεμος

Γιατί η μάχη ενάντια στην ISIS θα διεξαχθεί φθηνά

Ξαναγυρνώντας στα προηγούμενα, υπάρχει μικρή δυναμική στην Ουάσιγκτον προς την κατεύθυνση να αφαιρεθούν ευρύτεροι περιορισμοί στις αμυντικές δαπάνες. Τη απουσία δράσης από το Κογκρέσο, τα υποχρεωτικά ανώτατα όρια στον βασικό αμυντικό προϋπολογισμό, μια διαδικασία γνωστή ως «sequestration», πρόκειται να επιστρέψουν κατά το οικονομικό έτος 2016. Οι προσπάθειες της κυβέρνησης να παρακάμψει τα όρια του προϋπολογισμού μέσω χωριστών προτάσεων για μια «Πρωτοβουλία Ευκαιριών, Ανάπτυξης και Ασφάλειας» ύψους 26 δισ. δολαρίων και για ένα «Ταμείο Αντιτρομοκρατικής Συνεργασίας» με προίκα 5 δισ. δολάρια έχουν συναντήσει χλιαρή υποδοχή στο Καπιτώλιο. Οι ηγέτες τού Κογκρέσου ανακοίνωσαν πρόσφατα ότι δεν θα περάσουν ένα νομοσχέδιο πιστώσεων για την άμυνα μέχρι το τέλος τού οικονομικού έτους. Με τους Ρεπουμπλικάνους έτοιμους να αποκτήσουν τον έλεγχο της Γερουσίας, φαίνεται απομακρυσμένη η προοπτική ενός μετεκλογικού μεγάλου παζαριού με τον πρόεδρο σχετικά με τους φόρους και τις δαπάνες.

Φυσικά, είναι πιθανό ότι η εκστρατεία κατά της ISIS θα μπορούσε να κλιμακωθεί με απρόβλεπτους τρόπους. Αν η πρόοδος είναι αργή, μπορεί να υπάρχουν εκκλήσεις για τοποθέτηση αμερικανικών στρατευμάτων σε προωθημένες θέσεις για να βοηθήσουν στον συντονισμό των στρατιωτικών δραστηριοτήτων με τους τοπικούς πληρεξούσιους. Ο Αρχηγός τού Γενικού Επιτελείου, Martin Dempsey, δήλωσε πρόσφατα ότι θα υιοθετήσει την χρήση ειδικών δυνάμεων, αν οι αεροπορικές επιδρομές αποδειχθούν ανεπαρκείς. Ωστόσο, αυτό το είδος τής σταδιακής κλιμάκωσης θα εξακολουθεί να εντάσσεται στο ευρύτερο πλαίσιο της υποστήριξης των τοπικών πληρεξουσίων. Είναι απίθανο να απαιτήσει περισσότερο από μερικές εκατοντάδες επιπλέον στρατιωτών. Πιο απρόβλεπτη είναι η πιθανότητα κάποιας δραματικής οπισθοδρόμησης, όπως μια μεγάλης κλίμακας τρομοκρατική επίθεση σε μια εγκατάσταση των ΗΠΑ στην Βαγδάτη ή η σύλληψη ενός Αμερικανού πιλότου του οποίου το αεροσκάφος θα έχει καταρριφθεί. Ωστόσο, δεν είναι σαφές αν ακόμη και μια κρίση αυτού του είδους θα οδηγήσει τον λαό να στηρίξει σκληρά αντίποινα. Είναι εξίσου πιθανό ότι ένα τέτοιο γεγονός θα κάνει το κοινό ακόμη περισσότερο απρόθυμο για βαθύτερη εμπλοκή.

Είναι ένα ανοικτό ερώτημα εάν η εκστρατεία εναντίον τής ISIS θα είναι αποτελεσματική. Μπορεί να υπάρχει μια ένταση μεταξύ της επιθυμίας να περιοριστεί η κλιμάκωση και των προοπτικών για επιτυχία. Παρά το γεγονός ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν μπορούν να παραμείνουν άπραγες όταν το Ιράκ φλέγεται, η Ουάσιγκτον δεν έχει τον χρόνο, τους πόρους, ούτε την ικανότητα να αποκαταστήσει τα παράπονα των Ιρακινών σουνιτών ή να λύσει τον συριακό εμφύλιο πόλεμο, και οι αντίπαλοί της το γνωρίζουν αυτό. Ακόμη χειρότερα, οι περιφερειακοί εταίροι των ΗΠΑ είναι βαθύτατα αναξιόπιστοι: Οι ιρακινές δυνάμεις ασφαλείας είναι ανεπαρκείς, παρά την αμερικανική εκπαίδευση˙ Οι μετριοπαθείς αντάρτες τής Συρίας μπορεί να είναι πολύ αδύναμοι και διχασμένοι για να υπερκεράσουν τους εξτρεμιστές αντιπάλους τους˙ Και οι σύμμαχοι της Ουάσιγκτον στην Μέση Ανατολή συγκρατούνται από τα δικά τους προβλήματα και τις ευαισθησίες τους. Αλλά, ανεξάρτητα από το πώς θα εξελιχθεί αυτός ο πόλεμος, δεν θα υπονομεύσει την ευρύτερη στάση τής αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής. Στο τέλος, η τύχη των περικοπών εξαρτάται περισσότερα από τα σχέδια μεγάλων γεωπολιτικών παραγόντων όπως η Ρωσία και η Κίνα παρά από τις ενοχλητικές ενέργειες της ISIS.

Copyright © 2002-2012 by the Council on Foreign Relations, Inc.
All rights reserved.

Return to Article: http://www.foreignaffairs.com/articles/142002/paul-k-macdonald-and-josep...