Δίψα για αίμα | Foreign Affairs - Hellenic Edition

Δίψα για αίμα

Η δολοφονία του Boris Nemtsov

Ο Πούτιν εισέβαλε στην Ουκρανία, ως μέρος αυτού του σχεδίου, με στόχο τον αυτοδιορισμό του ως ηγέτη του βασικού αντιπάλου των Ηνωμένων Πολιτειών. Η έναρξη ενός νέου ψυχρού πολέμου με την Δύση έχει τύχει τόσο καλής αποδοχής μεταξύ των Ρώσων -χάρη στην κρατική προπαγάνδα που εκμεταλλεύεται την νοσταλγία για την Σοβιετική Ένωση- που συνεχίζουν να τον αποδέχονται ακόμα κι όταν η Δυτικές κυρώσεις αποσαθρώνουν τις αποταμιεύσεις τους και την ρωσική οικονομία. Ακόμη και το πιο φρικιαστικό κόστος των ενεργειών του -ο ανθρώπινος θάνατος, η ταλαιπωρία κι η δυστυχία- δεν είχε καμία εμφανή επίδραση στην τάση του Πούτιν για ενίσχυση της δημόσιας αποδοχής του. Αυτό συμβαίνει γιατί έχει οικοδομήσει την εξουσία του με μια απτόητη προθυμία να βλέπει αμάχους να πεθαίνουν, ξεκινώντας με την έναρξη ενός δεύτερου πολέμου στην Τσετσενία το 1999, όταν έγινε αντικείμενο αστεϊσμών αφότου ο Γέλτσιν τον έβγαλε από την αφάνεια και τον διόρισε πρωθυπουργό.

Αν κι οι περισσότεροι ειδικοί εκείνη την εποχή πίστεψαν πως μια πιθανή νίκη του θα ήταν αδύνατη, ο Πούτιν ήταν ανένδοτος: «Θα εξαλείψουμε τους τρομοκράτες στα καταφύγιά τους», ορκίστηκε στην πρώτη του ωμή δημόσια δήλωση. Για έναν πληθυσμό ταπεινωμένο από την οικονομική κρίση και την απώλεια του καθεστώτος της υπερδύναμης, ο προκλητικά σκληρός τρόπος του Πούτιν αποτελούσε μαγική ανακούφιση.

Για να υποτάξει την Τσετσενία, την βομβάρδισε ολοσχερώς. Τουλάχιστον 25.000 άμαχοι σκοτώθηκαν, με άλλους 5.000 ανθρώπους να αγνοούνται, σύμφωνα με την Διεθνή Αμνηστία, ενώ καμία οικογένεια δεν διέφυγε το ψυχολογικό τραύμα. Αλλά η σύγκρουση αυτή εδραίωσε την εικόνα του Πούτιν ως τον αδιαφιλονίκητα ισχυρό της Ρωσίας: Η δημοτικότητά του εκτινάχθηκε στα ύψη˙ κέρδισε την προεδρία˙ περιθωριοποίησε τους αντιπάλους του και παραγκώνισε την αντιπολίτευση. Η Ρωσία ήταν δική του. Από την κρίση των ομήρων σε ένα θέατρο της Μόσχας δύο χρόνια αργότερα μέχρι την πολιορκία σε ένα σχολείο στο Μπεσλάν το 2004, ο Πούτιν αρνήθηκε να διαπραγματευτεί με τους Τσετσένους αντάρτες, γεγονός που οδήγησε σε περισσότερους από 500 θανάτους.

Σήμερα, με τον πόλεμο στην ανατολική Ουκρανία, τα ποσοστά δημόσιας αποδοχής του Πούτιν είναι πάνω από 80%, οι θάνατοι περίπου 6.000 ανθρώπων από τον Απρίλιο –πέρα από τους πάνω από 900.000 εκτοπισμένους- δεν είχαν σημαντικές επιπτώσεις στις ενέργειες του Πούτιν. Τώρα οι κατηγορίες του για την δολοφονία του Nemtsov θα του δώσουν ακόμα περισσότερες ευκαιρίες να συνεχίσει να ενισχύει την τραγωδία της Ουκρανίας για προσωπικό του όφελος, και να κατηγορεί για προδοσία όσους διαφωνούν μαζί του.

Copyright © 2002-2014 by the Council on Foreign Relations, Inc.
All rights reserved.

Στα αγγλικά: http://www.foreignaffairs.com/articles/143217/gregory-feifer/out-for-blo...

Μπορείτε να ακολουθείτε το «Foreign Affairs, The Hellenic Edition» στο TWITTER στη διεύθυνση www.twitter.com/foreigngr αλλά και στο FACEBOOK, στη διεύθυνση www.facebook.com/ForeignAffairs.gr