Το πρόβλημα με το Ισλάμ | Foreign Affairs - Hellenic Edition

Το πρόβλημα με το Ισλάμ

Η ανησυχία για την Συρία και η ισλαμική «φυγή»

Ρίχνοντας μια ματιά στις φωτογραφίες και στα βίντεο από τα συμβαίνοντα στα ελληνικά νησιά και στους σταθμούς της Βουδαπέστης, της Βιέννης και του Μονάχου αλλά και στα σύνορα Ουγγαρίας–Σερβίας και Γερμανίας–Δανίας διαπιστώνουμε (παρά τις προσπάθειες των ΜΜΕ να επικεντρώνουν τις κάμερες στα ελάχιστα γυναικόπαιδα) πως 8 στους 10 εικονιζόμενους είναι νέοι άνδρες ηλικίας γύρω στα είκοσι και πάνω. Ανάμεσα στις τόσες χιλιάδες «πρόσφυγες», πού είναι οι πολλές γυναίκες, τα μικρά παιδιά, οι άρρωστοι και οι ηλικιωμένοι; Αυτοί δεν κινδυνεύουν από τους εμφύλιους και τις αγριότητες των τζιχαντιστών του Χαλιφάτου; Κάτι δεν στέκει καλά σε όλα αυτά. Είναι περίεργο πώς δεν γίνεται σχεδόν καθόλου κουβέντα για το ζήτημα αυτό.

01032016-3.jpg

Νέοι άνδρες μετανάστες διαμαρτύρονται καθώς προσπαθούν να περάσουν από την Ελλάδα στην FYROM στο συνοριακό πέρασμα της Ιδωμένης, στις 26 Νοεμβρίου 2015, και βρίσκουν τα σύνορα των Σκοπίων κλειστά. REUTERS/Yannis Behrakis
----------------------------------------------------------------

Σε πρόσφατη ομιλία του στο περίφημο τζαμί Al-Aqsa στην Ιερουσαλήμ, εκεί που πρόσφατα ξέσπασαν ταραχές που θυμίζουν μια νέα «ιντιφάντα», ο Σεΐχης και τοπικός θρησκευτικός ηγέτης Muhammad Ayed τόνισε πως οι ευρωπαϊκές χώρες δεν κινούνται από ανθρωπιστικά κίνητρα όταν μεταχειρίζονται με σωστό τρόπο τους πρόσφυγες, αλλά από τις δικές τους ανάγκες για φτηνό εργατικό δυναμικό. «Θα κατακτήσουμε τις χώρες τους» διακήρυξε στις 11 Σεπτεμβρίου 2015 και τα λόγια τους πέρασαν στο ίντερνετ. «Οι άπιστοι μας θέλουν να βασανιζόμαστε», τόνισε. «Μας θέλουν τα ταπεινωμένους… Αλλά (όπως αναφέρει και το Κοράνι) αυτή η σκοτεινή νύχτα δεν θα κρατήσει πολύ. Σύντομα, με την βοήθεια του Αλλάχ, θα τους ποδοπατήσουμε κάτω από τα γυμνά μας πόδια…. Η Ευρώπη έχει γεράσει και εκφυλισθεί, και χρειάζεται ανθρώπινες ενισχύσεις. Δεν υπάρχει όμως καμία ανθρώπινη δύναμη ισχυρότερη από εμάς τους Μουσουλμάνους… (Οι Γερμανοί) θα μας ήθελαν νεκρούς, αλλά έχουν χάσει την δυνατότητά τους να πολλαπλασιάζονται. Έτσι ψάχνουν για δυνατότητες πολλαπλασιασμού αλλού. Θα τους βοηθήσουμε να πολλαπλασιασθούν! Θα γεννήσουμε παιδιά μαζί τους, γιατί θα κατακτήσουμε τις χώρες τους –είτε το θέλετε είτε όχι, άμοιροι Γερμανοί, Αμερικανοί, Γάλλοι, Ιταλοί και όλοι οι άλλοι σαν και σας. Πάρτε στις χώρες σας τους πρόσφυγες! Σύντομα θα τους καλέσουμε στο όνομα του επερχόμενου Χαλιφάτου. Θα σας δηλώσουμε: Αυτά είναι τα αγόρια μας. Στείλτε τα σε μας. Άλλως, θα σας στείλουμε τους στρατούς μας».

Οι στόχοι και οι επιδιώξεις της ισλαμικής φυγής δεν είναι τόσο πλέον δύσκολο να διακριθούν…

Η ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΟΜΗΡΟΣ ΤΟΥ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟΥ

Κατόπιν αυτών πολύ σύντομα θα βρεθούμε στριμωγμένοι στις επιλογές μας ακόμη και σε σχέση με ζητήματα ευρωπαϊκής εξωτερικής πολιτικής. Η δίχως έλεγχο μεγάλη εισροή μεταναστών και η αλλοίωση της εθνολογικής βάσης της κοινωνίας θα αρχίσει να αντανακλά σε θέματα που έχουν σχέση με την θέση της Ευρώπης στην διεθνή σκακιέρα. Το μουσουλμανικό κύμα που πλειοψηφεί στις τάξεις των παράνομων μεταναστών και βέβαια των αυτοαποκαλούμενων (μέχρι σχετικής απόδειξης) προσφύγων, σταδιακά θα αρχίσει να παίζει σημαντικό ρόλο σε κάθε προσπάθεια ή πρωτοβουλία των χωρών της Ευρώπης στον εξωτερικό τομέα. Εφ’ όσον δεν έχουμε, στην Ελλάδα τουλάχιστον, ακόμη ξεκαθαρίσει ποια είναι ακριβώς η πολιτική μας στον τομέα του χειρισμού της νεο-μουσουλμανικής (σε αντίθεση με τους Μωαμεθανούς / Έλληνες πολίτες της Θράκης) μειονότητας της χώρας, σύντομα θα βρεθούμε σε ιδιαίτερα δύσκολη θέση. Κάθε απόφαση εξωτερικής πολιτικής θα πρέπει να λαμβάνει υπ’ όψιν σημαντικές παραμέτρους της εσωτερικής κοινωνικής κατάστασης.

To γεγονός πως σύντομα θα υπάρχουν μερικές χιλιάδες δεύτερης γενιάς Μουσουλμάνοι μετανάστες στην χώρα, όπως βέβαια και στην Ευρώπη, με απόλυτα δικαιώματα Έλληνα πολίτη και δυνατότητα άσκησης εκλογικών καθηκόντων, θα επιφέρει μεταβολές όχι απλά στο εκλογικό σώμα αλλά και στην δυνατότητα άσκησης εξωτερικής πολιτικής δίχως αναφορά στις ιδιαίτερες εθνικές και θρησκευτικές ευαισθησίες της μειονότητας. Συμμετοχή σε υπερθενικές επεμβάσεις σε χώρες της Μέσης Ανατολής ή της ισλαμικής Ασίας θα είναι σχεδόν αδύνατες δίχως να λαμβάνονται υπ’ όψιν οι πιέσεις του μουσουλμανικού στοιχείου των κοινωνιών. Το ίδιο θα ισχύει και για λογής μέτρα στο εσωτερικό εφ’ όσον θα αναφέρονται σε αποφάσεις κοινωνικής, εκπαιδευτικής ή αξιακής γενικότερα φύσης που θα άπτονται νοοτροπιών διαφορετικών από τις παραδοσιακά ντόπιες.

Σε πρόσφατη, σοβαρότατη, μελέτη του, ο καθηγητής Διεθνών Σχέσεων του Πανεπιστημίου του Cambridge, Cristopher Hill (The National Interest in Question: Foreign Policy and Multicultural Societies. Oxford University Press, 2013) επισημαίνει τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει συνολικά η Ευρώπη στις επιλογές της λόγω των πολυπληθών μουσουλμανικών κοινοτήτων στους κόλπους της και στο αλλοπρόσαλλο των πολιτικών που ακολουθούν οι κυβερνήσεις των κρατών–μελών απέναντί τους. Σημειώνει την μεγάλη ένταση στην Βρετανία ανάμεσα σε τρίτης γενιάς Ασιάτες που οδηγεί σε συγκρούσεις και τρομοκρατικές κινήσεις. Παράλληλα, επισημαίνει τα προβλήματα που εμφανίζονται σε χώρες όπως η Δανία, η Ολλανδία, και η Γερμανία με αφορμή συγκρούσεις ανάμεσα σε διαφορετικές θρησκευτικές υποδιαιρέσεις μεταξύ Μουσουλμάνων αλλά και απέναντι σε εκδηλώσεις που ενοχλούν τις ευαισθησίες τους (οι γελοιογραφίες του προφήτη ή άλλες καλλιτεχνικές πρωτοβουλίες).