Μην φοβάστε τους Μουσουλμάνους μετανάστες | Foreign Affairs - Hellenic Edition

Μην φοβάστε τους Μουσουλμάνους μετανάστες

Δεν είναι αυτοί το πραγματικό πρόβλημα

Οι σημερινοί τρομοκράτες δεν είναι επομένως πιθανό να είναι άνεργοι και αγράμματοι θρησκευόμενοι Μουσουλμάνοι μετανάστες άρτι αποβιβασθέντες από το καράβι από την Βόρεια Αφρική ή την Μέση Ανατολή. Αντ’ αυτού, τείνουν να προέρχονται από μορφωμένες, σχετικά εύπορες οικογένειες, και συχνά έχουν πτυχία μηχανικών [10]. Συνήθως, προέρχονται από κοσμικά υπόβαθρα και συμμετέχουν σε ομάδες –οι οικονομολόγοι τα αποκαλούν «κλαμπ» [11]- που παρέχουν μια ισχυρή αίσθηση κοινού δεσμού με τα άλλα μέλη. Σε όλο τον μουσουλμανικό κόσμο, αυτοί οι σαλαφιστικοί σύλλογοι δίνουν στα μέλη τους υλικά και συναισθηματικά οφέλη αν αποδείξουν την απόλυτη αφοσίωσή τους. Ωστόσο, ο μόνος τρόπος που τα μέλη μπορούν να αποδείξουν την πίστη τους είναι αν κάνουν αδύνατο για τους εαυτούς τους το να επιστρέψουν στην παλιά κοσμική ζωή τους. Μπορούν τότε να πειστούν να κάνουν την τελική θυσία για την ομάδα, συμπεριλαμβανομένης της δολοφονικής αυτοκτονίας.

Αλλά παραμένει ασαφές γιατί ένας εύλογα σταθερός και καλά εκπαιδευμένος νεαρός άνδρας θα ενταχθεί σε μια τέτοια ομάδα. Η έρευνά μας στην Γαλλία δείχνει μια πιθανή εξήγηση. Στείλαμε παρόμοια βιογραφικά τριών αιτούντων σε γαλλικές επιχειρήσεις. Και οι τρεις ήταν Γάλλοι πολίτες με πτυχία δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και αρκετά χρόνια εμπειρίας σε θέσεις εργασίας της μεσαίας τάξης. Από τα ονόματά τους, οι εργοδότες θα μπορούσαν να πουν ότι ο ένας ήταν Χριστιανός από την Σενεγάλη, ο άλλος ήταν Μουσουλμάνος από την Σενεγάλη, και ο τρίτος ήταν ένας ιθαγενής Γάλλος. Ένας Σενεγαλέζος αιτών, τυχαία με μουσουλμανικό ή χριστιανικό όνομα, είχε συνδυαστεί με τον ιθαγενή Γάλλο αιτούντα για την κάθε εργασία.

Τα αποτελέσματα ήταν ξεκάθαρα. Οι εργοδότες ήταν δυόμισι φορές πιο πιθανό να προσφέρουν στον Χριστιανό μια συνέντευξη από όσο στον Μουσουλμάνο. Σε πειραματικά παίγνια που διεξήχθησαν στο 19ο διαμέρισμα του Παρισιού, όπου οι Servers και Joolas αλληλεπέδρασαν με ιθαγενείς Γάλλους, για άλλη μια φορά διαπιστώσαμε ότι οι Γάλλοι εμφανίζουν μια αδικαιολόγητη αποστροφή για τους Μουσουλμάνους, πολύ περισσότερο από ό, τι για τους Χριστιανούς της Σενεγάλης. Όταν δίνεται η ευκαιρία να παρακρατήσει χρήματα από άλλους ανθρώπους στο πείραμα, οι ιθαγενείς Γάλλοι ήταν πιο πιθανό να το κάνουν με τους Μουσουλμάνους της Σενεγάλης ό, τι με τους Χριστιανούς της Σενεγάλης.

Οι επιπτώσεις αυτής της αποστροφής είναι σημαντικές. Σε μια έρευνα για 511 Μουσουλμάνους και Χριστιανούς Serers και Joola που ζουν στην Γαλλία, βρήκαμε ότι κατά μέσο όρο οι μουσουλμανικές οικογένειες Serer και Joola κέρδιζαν 400 ευρώ (περίπου 455 δολάρια) ή περίπου το 15% του μέσου γαλλικού εισοδήματος λιγότερο ανά μήνα από όσα οι Χριστιανοί ομόλογοί τους.

Με άλλα λόγια, υπήρχαν σαφείς αντι-μουσουλμανικές διακρίσεις στον ανταγωνισμό για μια θέση εργασίας της μεσαίας τάξης, κάτι που είχε σημαντικές επιπτώσεις για τις προοπτικές απόκτησης ενός τρόπου ζωής της μεσαίας τάξης για τους Μουσουλμάνους. Υπάρχουν κατάφωρες διακρίσεις στην γαλλική αγορά εργασίας. Αυτή η διάκριση οδήγησε τους Μουσουλμάνους της έρευνάς μας να βλέπουν τους γαλλικούς θεσμούς με πολύ μεγαλύτερη δυσπιστία από όση οι Χριστιανοί ομόλογοί τους. Επιπλέον, οι Μουσουλμάνοι ερωτηθέντες από εμάς ήταν πιο πιθανό να στείλουν εμβάσματα πίσω στην Σενεγάλη και να σχεδιάσουν να ταφούν εκεί. Η φτώχεια δεν τραβάει αυτούς τους Μουσουλμάνους στις ομάδες των σαλαφιστών˙ το κάνουν όμως οι λογικές αλλά άπιαστες φιλοδοξίες.

27042016-2.jpg

Μαροκινός Μουσουλμάνος παίρνει μια φωτογραφία τον εαυτό του στο Mantes-la-Jolie, ένα προάστιο του Παρισιού, τον Ιούλιο του 2013. YOUSSEF BOUDLAL / REUTERS
-------------------------------------

Φυσικά, οι διακρίσεις στην αγορά εργασίας δεν μετατρέπουν τους αποφοίτους σε δολοφόνους. Ο πραγματικός αριθμός των μελών των σαλαφιστικών κλαμπ είναι τόσο μικρός (ως ποσοστό του συνολικού πληθυσμού των δυνητικών στρατολογηθέντων) που αψηφά οποιαδήποτε προσπάθεια να προβλέψουμε τι κάνει κάποιον επιρρεπή. Αλλά η εκπαίδευση συσχετίζεται με τον πολιτικό ακτιβισμό, και όπου η εκπαίδευση δεν εκπληρώνει τους στόχους της ζωής, οι θρησκευτικές ομάδες παρέχουν μια ελκυστική εναλλακτική λύση.

Μικρά σκουντήματα, όπως η δημοσιοποίηση των ποσοστών των διακρίσεων, μπορεί να αυξήσουν την ευαισθητοποίηση και την μείωση των διακρίσεων. Εν τω μεταξύ, οι μουσουλμανικές κοινότητες μπορούν να κάνουν περισσότερα για να ενθαρρύνουν την ισότητα των φύλων και άλλα πρότυπα των κοινωνιών υποδοχής τους, για παράδειγμα, με την διαπόμπευση μελών της κοινότητας οι οποίοι αρνούνται να λάβουν εντολές από γυναίκες.

Σε μακροοικονομικό επίπεδο, οι επιχειρήσεις θα πρέπει να ελέγξουν τις δικές τους πρακτικές προσλήψεων. Θα πρέπει επίσης να εξετάσουν την πρόσληψη συμβούλων οι οποίοι μπορούν να τους βοηθήσουν να αντιμετωπίσουν τις εντάσεις που οφείλονται σε συγκρούσεις στο χώρο εργασίας που σχετίζονται με την θρησκεία.