Η Λιβύη μετά το ISIS | Foreign Affairs - Hellenic Edition

Η Λιβύη μετά το ISIS

Πώς ο Trump μπορεί να αποτρέψει τον επόμενο πόλεμο

Εν ολίγοις, η ενοποίηση μέσω στρατιωτικής δράσης δεν είναι ρεαλιστική στην Λιβύη. Αντ’ αυτού, οι Ηνωμένες Πολιτείες, σε συνδυασμό με τις χώρες της περιοχής, θα πρέπει να υποστηρίξουν μια ανανεωμένη ώθηση για πολιτική διευθέτηση. Αυτό απαιτεί, πρώτον, να αποτραπεί οποιαδήποτε κίνηση προς την κατεύθυνση της στρατιωτικής κλιμάκωσης με το να ασκηθεί αξιόπιστη πίεση στις αντιμαχόμενες πλευρές, συμπεριλαμβάνοντας την απειλή κυρώσεων και τον αποκλεισμό από οποιαδήποτε μελλοντική βοήθεια ασφαλείας. Δεύτερον, απαιτεί την ανοικοδόμηση της διαπραγματευτικής αρχιτεκτονικής, με τα περιφερειακά κράτη να παίρνουν το προβάδισμα. Η πρόκληση θα είναι να επιτευχθεί μια κοινή πλατφόρμα για διάλογο μεταξύ των κρατών που έχουν κατεστημένα συμφέροντα στην Λιβύη. Το πώς θα γίνει η διαχείριση μιας όλο και πιο διεκδικητικής Ρωσίας θα αποτελέσει ιδιαίτερη δυσκολία. Πρόσφατες πρωτοβουλίες από χώρες της περιοχής θα πρέπει να ενθαρρυνθούν, αλλά θα πρέπει να μεταφερθούν σε ένα πιο συνεκτικό πλαίσιο. Μια μικρή ομάδα κρατών, που θα συντονίζονται στενά μεταξύ τους, θα μπορούσαν να δράσουν ως μεσολαβητές και, τελικά, να γίνουν μάρτυρες και εγγυητές μιας συμφωνίας.

Ο ρόλος των ΗΠΑ σε μια τέτοια διαδικασία θα μπορούσε να είναι να παρέχει ισχυρή και σαφή υποστήριξη στην διαμεσολαβητική ομάδα. Το πιο σημαντικό, θα απαιτούσε να ασκηθεί πίεση στα κράτη της περιοχής που εξακολουθούν να υποστηρίζουν τον Hifter. Πρέπει να καταβληθεί κάθε δυνατή προσπάθεια για να επιτευχθεί μια συμφωνία που περιλαμβάνει τον στρατηγό στο πλαίσιο ενός στρατού πολιτικά ελεγχόμενου. Αλλά αν ο Hifter αποδειχθεί δύστροπος, οι Ηνωμένες Πολιτείες πρέπει να είναι πρόθυμες να πιέσουν τους περιφερειακούς υποστηρικτές του να τερματίσουν την υποστήριξή τους.

Το ιδιαίτερα κατακερματισμένο πολιτικό τοπίο της Λιβύης σημαίνει ότι οι διαπραγματεύσεις είναι ένα σύνθετο εγχείρημα. Παρά το γεγονός ότι η υφιστάμενη συμφωνία του Δεκεμβρίου του 2015 μπορεί να χρησιμεύσει ως σημείο εκκίνησης, τα διαπραγματευόμενα μέρη θα πρέπει να επανεξεταστούν. Η τρέχουσα, αποτυγχάνουσα συμφωνία στηρίχθηκε στα δύο αντίπαλα κοινοβούλια της χώρας στην Τρίπολη και το Τομπρούκ, τα οποία είναι εξίσου ανίκανα να λαμβάνουν αποφάσεις όσο είναι και ανεπαρκείς αντιπρόσωποι των πραγματικών μερών της σύγκρουσης. Την ίδια στιγμή, η Λιβύη έχει λίγους μεσίτες πραγματικής ισχύος και η εξουσία τους είναι συχνά περιορισμένη γεωγραφικά. Ένα νέο διαπραγματευτικό πλαίσιο θα πρέπει να ασχοληθεί με το ακανθώδες ζήτημα της εκπροσώπησης για βασικές πολιτικές περιφέρειες και στρατιωτικές δυνάμεις σε όλη την χώρα. Οι συντομεύσεις είναι απίθανο να οδηγήσουν σε ένα βιώσιμο αποτέλεσμα.

Η επιδείνωση των εντάσεων στην Λιβύη θα μπορούσε να αποτελέσει για την διοίκηση Trump μια σημαντική δοκιμασία της ικανότητάς της να περιορίζει την κλιμάκωση των κρίσεων, να συμφιλιώνει συγκρουόμενα συμφέροντα μεταξύ των συμμάχων της, καθώς και να ελέγχει τις φιλοδοξίες της Ρωσίας. Οι προσδοκίες ότι η νέα διοίκηση θα στηρίξει τη μια πλευρά της σύγκρουσης έχουν αυξήσει τον κίνδυνο μιας κλιμάκωσης που θα μπορούσε να οδηγήσει σε ανοιχτό πόλεμο. Για να αποφευχθεί μια τέτοια έκβαση, οι Ηνωμένες Πολιτείες πρέπει να στείλουν ισχυρά μηνύματα προς τις δυνάμεις σε όλες τις πλευρές της σύγκρουσης, καθώς και στους ξένους προστάτες τους, και να καταστήσουν σαφές ότι μια πολιτική διευθέτηση παρουσιάζει την μοναδική βιώσιμη διέξοδο από το χάος.

Copyright © 2017 by the Council on Foreign Relations, Inc.
All rights reserved.

Στα αγγλικά: https://www.foreignaffairs.com/articles/libya/2017-02-22/libya-after-isis

Μπορείτε να ακολουθείτε το «Foreign Affairs, The Hellenic Edition» στο TWITTER στην διεύθυνση www.twitter.com/foreigngr αλλά και στο FACEBOOK, στην διεύθυνση www.facebook.com/ForeignAffairs.gr και στο linkedin στην διεύθυνση https://www.linkedin.com/company/foreign-affairs-the-hellenic-edition