Καλά ξεκουμπίσματα στην Συνθήκη INF | Foreign Affairs - Hellenic Edition

Καλά ξεκουμπίσματα στην Συνθήκη INF

Η Ουάσιγκτον δεν θα πρέπει να δέσει τα χέρια της στην Ασία

Η μεγάλη πλειοψηφία των πυραύλων της Κίνας έχουν βάση στην ξηρά, παρά είναι ανεπτυγμένοι σε αεροσκάφη, πλοία ή υποβρύχια. Αυτό προκαλεί πρόσθετο πρόβλημα για τις Ηνωμένες Πολιτείες. Οι μεγάλοι πύραυλοι του τύπου που καλύπτονται από την INF είναι ουσιαστικά ευκολότερο και φθηνότερο να αναπτυχθούν και να λειτουργήσουν στην ξηρά παρά στην θάλασσα ή στον ουρανό. Είναι επίσης δύσκολο να εντοπιστούν και να εξουδετερωθούν πριν από την εκτόξευσή τους. Αυτό ίσχυε για τους πυραύλους Scud του Σαντάμ Χουσεΐν κατά τον πρώτο πόλεμο του Κόλπου, τους οποίους οι στρατιωτικοί των ΗΠΑ πάσχισαν να εντοπίσουν ακόμη και στην εκτεθειμένη έρημο˙ είναι ακόμη πιο αληθές για το οπλοστάσιο πυραύλων κρουζ και βαλλιστικών πυραύλων της Κίνας, το οποίο είναι κρυμμένο σε ποικίλα εδάφη και εκτεταμένες υπόγειες εγκαταστάσεις, και καθίσταται ακόμα πιο άπιαστο λόγω των αυτοκινούμενων εκτοξευτών και ενός δικτύου ασφαλών καλωδίων οπτικών ινών που έχουν κατασκευαστεί για να εξασφαλίσουν την επικοινωνία με τις ταξιαρχίες εκτόξευσης.

Εκτός από τις αποδιοργανωτικές κυβερνο-τεχνολογίες, η πυραυλο-κεντρική στρατιωτική συσσώρευση από την Κίνα μπορεί να είναι ο μοναδικός μεγαλύτερος παράγοντας που διαβρώνει την ισχύ και την επιρροή των ΗΠΑ στην Ασία. Σε μια στιγμή κρίσης, αυτό το καταστρεπτικό οπλοστάσιο θα μπορούσε να ενθαρρύνει το Πεκίνο να επιδιώξει τα συχνά επικαλούμενα «βασικά του συμφέροντα» -περιλαμβανομένης της αμφισβητούμενης διεκδίκησης της κυριαρχίας επί της Ταϊβάν- προσπαθώντας να δημιουργήσει ένα τετελεσμένο γεγονός, αναγκάζοντας την Ουάσινγκτον και τους περιφερειακούς συμμάχους της να υποκύψουν πριν αρχίσει καν η μάχη. Οι αεροπορικές βάσεις των ΗΠΑ και τα αεροπλανοφόρα είναι τεχνολογικά εξελιγμένα σε σύγκριση με της Κίνας, αλλά είναι ευάλωτα στις κινεζικές πυραυλικές δυνάμεις. Ως αποτέλεσμα, η Ουάσινγκτον πρέπει να αντιγράψει μια σελίδα από το μεταψυχροπολεμικό παιχνίδι του Πεκίνου και να δημιουργήσει ένα αποτρεπτικό μέσο που να βασίζεται σε βλήματα βασισμένα στην ξηρά. Ευτυχώς, ο θάνατος της συνθήκης INF προσφέρει την τέλεια ευκαιρία να το πράξει.

ΠΩΣ ΝΑ ΦΤΑΣΕΙ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ

Αποδεσμευμένες από την Συνθήκη INF, τι μπορούν να κάνουν οι Ηνωμένες Πολιτείες για να εξισορροπήσουν τον ανταγωνισμό; Αρχικά, μπορούν να αναπτύξουν για άλλη μια φορά και να δοκιμάσουν βλήματα μέτριου και μέσου βεληνεκούς (medium- and intermediate-range missiles) εκτοξευόμενα από το έδαφος. Οι δοκιμές άρχισαν [9] με μια εκτοξευόμενη από το έδαφος εκδοχή του [πυραύλου] Tomahawk, επιτρέποντας την ανάπτυξη [του συστήματος] εντός περίπου 18 μηνών. Ένας βαλλιστικός εκτοξευόμενος από το έδαφος πύραυλος μέσου βεληνεκούς (intermediate-range ballistic missile, IRBM) που κυμαίνεται από 3.000 έως 4.000 χιλιόμετρα θα ακολουθήσει τελικά, αλλά πιθανότατα θα απαιτηθούν αρκετά χρόνια για να αναπτυχθεί, διότι σε αντίθεση με τον Tomahawk ο IRBM δεν διαθέτει ένα μεταψυχροπολεμικό ανάλογο πάνω στο οποίο να βασίσει νέους πυραύλους.

Καθώς αυτοί οι νέοι πύραυλοι θα γίνονται διαθέσιμοι, οι Ηνωμένες Πολιτείες θα πρέπει να τους αναπτύξουν στην περιοχή Ασίας-Ειρηνικού. Προς το παρόν, η πιο ρεαλιστική και υποσχόμενη τοποθεσία είναι η υπερπόντια περιοχή των ΗΠΑ στο Γκουάμ. Άλλες περιοχές των ΗΠΑ στον Ειρηνικό, την Αυστραλία, την Ιαπωνία, τις Φιλιππίνες και τη Νότια Κορέα είναι επίσης πιθανές τοποθεσίες. Βεβαίως, μικρά νησιά όπως το Γκουάμ έχουν μόνο περιορισμένο έδαφος, ενώ οι ξένες κυβερνήσεις ενδέχεται να αντιμετωπίσουν λαϊκή αντίθεση σχετικά με την φιλοξενία αμερικανικών πυραύλων. Αλλά οι άνεμοι της κοινής γνώμης θα μπορούσαν να μεταστραφούν γρήγορα, ειδικά εάν οι στρατιωτικές ικανότητες και οι περιφερειακές φιλοδοξίες της Κίνας συνεχίσουν να επεκτείνονται. Και αν η πολιτική εν καιρώ ειρήνης αποκλείσει μια μόνιμη ανάπτυξη [πυραύλων] σε αυτές τις χώρες, οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν ακόμα να επιδιώξουν συμφωνίες που θα τους επέτρεπαν να αναπτύξει γρήγορα πυραύλους για περιορισμένο χρονικό διάστημα σε περιόδους κρίσης. (Η πρόσφατη ανάπτυξη κινητών συστημάτων εκτόξευσης ρουκετών στην Αυστραλία [10] για εκτεταμένες ασκήσεις δείχνει ότι αυτή η συνεργασία μπορεί να λειτουργήσει).

Η απόσυρση των ΗΠΑ από την Συνθήκη INF δεν κλείνει την πόρτα για τις μελλοντικές πρωτοβουλίες ελέγχου των εξοπλισμών. Αντίθετα, θέτει νέες δυνατότητες στο τραπέζι: Η Ρωσία εξακολουθεί να είναι ελεύθερη να συνεργαστεί με τις Ηνωμένες Πολιτείες για τη μη διάδοση των πυρηνικών όπλων, συμπεριλαμβανομένων των αναδυόμενων τομέων των υπερ-υπερηχητικών (hypersonic) και υποβρύχιων πυρηνικών όπλων, και για το μοναδικά επικίνδυνο πρόγραμμα πυραύλων πυρηνικής πρόωσης κρουζ της Μόσχας, οι οποίοι επί του παρόντος δεν διέπονται από οποιαδήποτε συμφωνία. Προς το παρόν τουλάχιστον, οι Κινέζοι ηγέτες εξακολουθούν να αντιτίθενται κατηγορηματικά [11] σε οποιαδήποτε ανάπτυξη των IRBM από τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά δεν επιθυμούν να κάνουν παραχωρήσεις όσον αφορά τα δικά τους, πολύ μεγαλύτερα συμβατικά [πυραυλικά] αποθέματα. Εάν οι Κινέζοι τελικά έρθουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων για τον έλεγχο των εξοπλισμών, αυτό θα οφείλεται στο γεγονός ότι η Ουάσιγκτον επιδίωξε νέες δυνατότητες, όχι επειδή έδεσε μονομερώς με τα χέρια της.

Copyright © 2019 by the Council on Foreign Relations, Inc.
All rights reserved.

Στα αγγλικά: https://www.foreignaffairs.com/articles/china/2019-08-29/good-riddance-i...