Για να «Χτίσει Ξανά Καλύτερα», ο Μπάιντεν πρέπει να διορθώσει το εμπόριο | Foreign Affairs - Hellenic Edition

Για να «Χτίσει Ξανά Καλύτερα», ο Μπάιντεν πρέπει να διορθώσει το εμπόριο

Ο Τραμπ άφησε στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου μια ωρολογιακή βόμβα σε αντίστροφη μέτρηση
Περίληψη: 

Ο πρόεδρος Joe Biden κατέστησε σαφές ότι βλέπει το εμπόριο ως «κρίσιμο πυλώνα» της εξωτερικής πολιτικής της διοίκησής του. Και μεγάλο μέρος του εμπορίου των ΗΠΑ πραγματοποιείται σύμφωνα με τους κανόνες του ΠΟΕ. Παρότι βυθισμένος σε πολλαπλές κρίσεις, ο οργανισμός έχει έναν ζωτικό μακροπρόθεσμο ρόλο να παίξει.

Ο CHAD P. BOWN είναι ανώτερος συνεργάτης στην έδρα Reginald Jones στο Peterson Institute for International Economics.

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου (ΠΟΕ) έβγαλε έναν στεναγμό ανακούφισης όταν ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, έχασε στην προσπάθειά του να επανεκλεγεί τον Νοέμβριο. Κατά την τελευταία δεκαετία, το βασισμένο σε κανόνες εμπορικό σύστημα έπρεπε να αντιμετωπίσει τις δύο μεγαλύτερες παγκόσμιες οικονομικές κρίσεις από την δεκαετία του 1930, μια πανδημία, και έναν λαϊκιστή πρόεδρο των ΗΠΑ που φαίνεται να είχε πρόθεση να καταστρέψει το σύστημα. Ανακουφισμένη επίσης σαφώς ήταν η Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία ξετύλιξε γρήγορα [1] ένα σχέδιο 11 σελίδων για την επανεκκίνηση της διατλαντικής εταιρικής σχέσης. Το έγγραφο ανέφερε τον ΠΟΕ τουλάχιστον οκτώ φορές.

22012021-1.jpg

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου στην Γενεύη της Ελβετίας, τον Οκτώβριο του 2020. Denis Balibouse / Reuters
------------------------------------------------------------------------

Ο πρόεδρος Joe Biden κατέστησε σαφές ότι βλέπει το εμπόριο ως «κρίσιμο πυλώνα» της εξωτερικής πολιτικής της διοίκησής του. Και μεγάλο μέρος του εμπορίου των Ηνωμένων Πολιτειών -με τους συμμάχους, αλλά και με την Κίνα- πραγματοποιείται σύμφωνα με τους κανόνες του ΠΟΕ. Επομένως, ο οργανισμός πιθανότατα έχει έναν ζωτικό μακροπρόθεσμο ρόλο να παίξει. Όμως, ο Μπάιντεν θα βρει τώρα τον εμπορικό οργανισμό βυθισμένο σε πολλαπλές κρίσεις.

Το κεντρικό σύστημα επίλυσης βασικών εμπορικών διαφορών του ΠΟΕ έχει πλέον χαλάσει. Ο οργανισμός δεν κατάφερε να συνάψει συμφωνία [2] για τον περιορισμό των επιδοτήσεων που εξαντλούν την παγκόσμια αλιεία. Και η κυβέρνηση Τραμπ, οδεύοντας προς την έξοδο, άσκησε βέτο στην κατά τα άλλα συναινετική [3] επιλογή του Ngozi Okonjo-Iweala ως επόμενου γενικού διευθυντή του οργανισμού.

Σαν όλα αυτά να μην ήταν αρκετά άσχημα, η κυβέρνηση Τραμπ άφησε στην διάδοχό της μια ωρολογιακή βόμβα με τη μορφή δασμών, που επιβλήθηκαν στο όνομα της εθνικής ασφάλειας. Οι πρώτες εβδομάδες της διοίκησης του Μπάιντεν θα είναι κρίσιμες για την άρση αυτού του προβλήματος. Ωστόσο, αυτό θα σημαίνει ότι οι σύμμαχοι των ΗΠΑ, συμπεριλαμβανομένης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θα χρειαστεί να συμβιβαστούν για άλλα μακροχρόνια παράπονα. Εάν αποτύχει αυτή η προσπάθεια, οι ελπίδες του Μπάιντεν για αξιοποίηση της πολυμέρειας -ώστε να αντιμετωπίσει όχι μόνο την Κίνα αλλά και όλα όσα αγγίζουν το εμπόριο, συμπεριλαμβανομένου του κλίματος και της δημόσιας υγείας- κινδυνεύουν να καταρρεύσουν προτού να έχουν ποτέ μια ευκαιρία να πετύχουν.

Η ΩΡΟΛΟΓΙΑΚΗ ΒΟΜΒΑ

Από τον Μάρτιο του 2018, η κυβέρνηση Τραμπ επέβαλε δασμούς σε εισαγόμενο χάλυβα και αλουμίνιο αξίας σχεδόν 50 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Οι σύμμαχοι των ΗΠΑ αναγνώρισαν το πρόβλημα που είχαν να αντιμετωπίσουν οι δασμοί: κινεζικές κρατικές ή επιδοτούμενες επιχειρήσεις παρήγαγαν αυτά τα μέταλλα πολύ περισσότερο από όσο που μπορούσε να απορροφήσει η εγχώρια αγορά και έτσι οι κινεζικές εξαγωγές πλημμύρισαν τις υπερπόντιες αγορές. Η κυβέρνηση Ομπάμα υπέβαλε μια διαφωνία στον ΠΟΕ κατά των επιδοτήσεων της Κίνας στο αλουμίνιο και ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) δημιούργησε ένα πλαίσιο για να συζητήσει πιθανές λύσεις για την φουσκωμένη αγορά χάλυβα.

Ο Τραμπ αντί γ’ αυτά προχώρησε με τους δασμούς. Βάζοντας στην άκρη την διαφωνία στον ΠΟΕ και το πλαίσιο του ΟΟΣΑ ανακούφισε την πίεση για την Κίνα ώστε να αντιμετωπίσει το πρόβλημα των επιδοτήσεων στην πηγή του. Εν τω μεταξύ, οι φόροι του Τραμπ έπληξαν κυρίως τις εισαγωγές από τον Καναδά, την Ιαπωνία, τις ευρωπαϊκές χώρες και άλλους συμμάχους. (Οι προηγούμενοι δασμοί των ΗΠΑ είχαν ήδη σταματήσει [4] τις περισσότερες άμεσες εισαγωγές μετάλλων από την Κίνα). Για να επιδεινώσει τα πράγματα, ο Trump είχε επιβάλει τους δασμούς χρησιμοποιώντας έκτακτες εξουσίες και έναν νόμο που χαρακτήριζε τις εισαγωγές -οι περισσότερες από τις οποίες ήταν στην πραγματικότητα από στρατιωτικούς συμμάχους των ΗΠΑ- ως απειλή για την εθνική ασφάλεια.

Οι σύμμαχοι του ΝΑΤΟ πόνεσαν. Η Ευρωπαϊκή Ένωση και άλλοι προχώρησαν σε αντίποινα κατά των εξαγωγών των ΗΠΑ και υπέβαλαν τις διαφωνίες τους στον ΠΟΕ [5] κατά των επιβαρύνσεων του Trump. Οι περισσότεροι από τους δασμούς αντιποίνων -καθώς και ο πόνος- παραμένουν. Ακόμη και το Ηνωμένο Βασίλειο, πιθανώς απελπισμένο για μια εμπορική συμφωνία με τις Ηνωμένες Πολιτείες μετά το Brexit, δήλωσε πρόσφατα [6] ότι οι δασμοί του Trump «είναι αδικαιολόγητοι σύμφωνα με τους κανόνες του ΠΟΕ και στοχεύουν άδικα στους κατασκευαστές χάλυβα και αλουμινίου του Ηνωμένου Βασιλείου και πρέπει να καταργηθούν. Οποιοσδήποτε ισχυρισμός ότι οι εισαγωγές χάλυβα και αλουμινίου από το Ηνωμένο Βασίλειο βλάπτουν την εθνική ασφάλεια των ΗΠΑ είναι ψευδής και χωρίς βάση».

Αλλά το μεγαλύτερο πρόβλημα του Μπάιντεν είναι η επίσημη διαμάχη που ισχυρίζεται ότι οι δασμοί του Τραμπ είναι αδικαιολόγητοι σύμφωνα με τους κανόνες του ΠΟΕ. Οποιαδήποτε απόφαση επί του θέματος θα μπορούσε να αποδειχθεί καταστροφική για το σύστημα συναλλαγών. Εάν ο ΠΟΕ επιτρέψει τους δασμούς του Trump, ανοίγει ένα τεράστιο χώρο για οποιαδήποτε χώρα ώστε να δικαιολογεί τον προστατευτισμό, επικαλούμενη την εθνική ασφάλεια. Εάν αποφασίσει εναντίον τους –ένα πιθανό αποτέλεσμα, δεδομένης της απόφασης του περασμένου έτους [7] σε μια παρόμοια διαμάχη μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας- οι εσωτερικές πολιτικές συνέπειες θα μπορούσαν να είναι σοβαρές για τις Ηνωμένες Πολιτείες. Οι εντάσεις μεταξύ Ουάσιγκτον και Πεκίνου αυξάνονται, και περισσότεροι Αμερικανοί λαϊκιστές είναι έτοιμοι να ορμήσουν: οποιαδήποτε δήλωση του ΠΟΕ ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν μπορούν να κάνουν ό, τι θέλουν για να προστατεύσουν την εθνική τους ασφάλεια θα μπορούσε να πυροδοτήσει μια εξέγερση. Ήδη, τον Μάιο του 2020, ο Ρεπουμπλικανός γερουσιαστής Josh Hawley του Μισσούρι εισήγαγε ένα κοινό ψήφισμα [8] που ζητούσε από το Κογκρέσο να ψηφίσει για το εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες θα πρέπει να αποσυρθούν από τον οργανισμό.