Δοκίμια | Foreign Affairs - Hellenic Edition

Δοκίμια

Φίλτρο:
Δοκίμια,
Andrei Shleifer και Daniel Treisman

Είκοσι πέντε χρόνια μετά την πτώση τού Τείχους τού Βερολίνου, οι επικριτές λένε ότι οι μετα-κομμουνιστικές μεταρρυθμίσεις έχουν αποτύχει. Όμως, τα στοιχεία λένε το αντίθετο. Τα κράτη σε μετάβαση στην Ευρώπη και την Ευρασία έχουν γίνει κανονικές χώρες - όχι χειρότερες, και μερικές φορές καλύτερες, από όσο άλλες χώρες με παρόμοια επίπεδα ανάπτυξης.

Δοκίμια,
Robert Legvold

Η κρίση στην Ουκρανία έχει ωθήσει την Μόσχα και την Δύση σε έναν νέο Ψυχρό Πόλεμο. Και για τις δύο πλευρές, η πρώτη προτεραιότητα πρέπει τώρα να είναι να περιοριστεί η σύγκρουση, διασφαλίζοντας ότι τελικά θα είναι όσο σύντομη και όσο ρηχή είναι δυνατόν.

Δοκίμια,
Yascha Mounk

Το κίνημα Tea Party και τα ευρωπαϊκά ξαδέλφια του έχουν προκύψει από την διαρκή αδυναμία των δημοκρατικών κυβερνήσεων να ικανοποιήσουν τις ανάγκες των πολιτών τους. Τα σημερινά λαϊκιστικά κινήματα δεν θα υποχωρήσουν μέχρις ότου θα έχουν αντιμετωπιστεί τα δικαιολογημένα παράπονα που τα τροφοδοτούν.

Δοκίμια,
Yascha Mounk

Το κίνημα Tea Party και τα ευρωπαϊκά ξαδέλφια του έχουν προκύψει από την διαρκή αδυναμία των δημοκρατικών κυβερνήσεων να ικανοποιήσουν τις ανάγκες των πολιτών τους. Τα σημερινά λαϊκιστικά κινήματα δεν θα υποχωρήσουν μέχρις ότου θα έχουν αντιμετωπιστεί τα δικαιολογημένα παράπονα που τα τροφοδοτούν.

Δοκίμια,
Francis Fukuyama

Τα προβλήματα με την αμερικανική πολιτική σήμερα προέρχονται από τον βασικό σχεδιασμό των αμερικανικών πολιτικών θεσμών, που επιδεινώθηκε από την όλο και πιο εχθρική πόλωση. Δυστυχώς, τη απουσία κάποιων μεγάλων εξωτερικών σοκ, η φθορά είναι πιθανό να συνεχιστεί για το προβλέψιμο μέλλον.

Δοκίμια,
Γαβριήλ Χαρίτος

Το αμείωτης έντασης κύμα εθνο-θρησκευτικής βίας στην Ανατολική Ιερουσαλήμ από τον Ιούλιο του 2014 μέχρι σήμερα, ανέδειξε την αδυναμία τόσο της Παλαιστινιακής Αρχής όσο και της Χαμάς να μετουσιώσουν πολιτικά τα αιτήματα της αραβικής κοινής γνώμης τής πόλης. Οι απειλές για μεταβολή τού status quo όσον αφορά τα δικαιώματα λατρείας στο «Όρος των Τεμενών» (ή «Όρος του Ναού») προσέδωσαν έντονο θρησκευτικό χαρακτήρα στο ήδη τεταμένο συγκρουσιακό κλίμα μεταξύ του εβραϊκού και του παλαιστινιακού στοιχείου. Με την πάροδο των μηνών και την ολοένα αυξανόμενη ένταση, το ερώτημα περί έναρξης ή μη μιας τρίτης Ιντιφάντα προσλαμβάνει περισσότερο θεωρητικό παρά πρακτικό περιεχόμενο. Η αδυναμία εξεύρεσης πολιτικής λύσης δημιουργεί πρόσφορο έδαφος για την υιοθέτηση μέτρων πρόληψης και καταστολής, ενώ, ως αντίβαρο της απουσίας ηγεσίας στην αραβική κοινωνία τής Ανατολικής Ιερουσαλήμ, ΗΠΑ και Ισραήλ αποφασίζουν να αναβαθμίσουν τον επί πολλά χρόνια ξεχασμένο ιορδανικό παράγοντα. Οι πρώτοι πέντε μήνες των βίαιων επεισοδίων κατέδειξαν τις βασικές παραμέτρους που επηρεάζουν τις εξελίξεις.

Δοκίμια,
William J. Lynn III

Η εμπορευματοποίηση και η παγκοσμιοποίηση, σε συνδυασμό με την μείωση των αμυντικών δαπανών των ΗΠΑ, έφερε μια νέα εποχή για την αμερικανική αμυντική βιομηχανία. Ωστόσο, το Πεντάγωνο έκανε ένα αργό ξεκίνημα για να αντεπεξέλθει στην τρέχουσα μετάβαση.

Δοκίμια,
Αλέξανδρος Π. Μαλλιάς

H Κοινοτική πολιτική, όπως τότε στα Βαλκάνια στην δεκαετία τού 1990, όπως και τώρα στην Ουκρανία, στις σχέσεις με την Ρωσία και σε όλη την διάρκεια των σημαντικών εξελίξεων και ανατροπών στην Μέση Ανατολή την τελευταία τετραετία, δεν προέχει, δεν υπερτερεί αλλά ακολουθεί (αν δεν υποτάσσεται) στα συμφέροντα συγκεκριμένων κρατών μελών. Αυτή είναι η πραγματικότητα, είτε μας αρέσει είτε όχι.

Δοκίμια,
John J. Mearsheimer

Η κοινή αντίληψη στην Δύση κατηγορεί την ρωσική επιθετικότητα για την κρίση τής Ουκρανίας. Αλλά αυτός ο υπολογισμός είναι λανθασμένος: Η Ουάσιγκτον και οι Ευρωπαίοι σύμμαχοί της, στην πραγματικότητα μοιράζονται το μεγαλύτερο μέρος τής ευθύνης, έχοντας επί δεκαετίες πιέσει προς τα ανατολικά μέσα στην φυσική σφαίρα των συμφερόντων τής Ρωσίας.

Δοκίμια,
Δημήτρης Α. Ιωάννου και Χρήστος Α. Ιωάννου

Η κυρίαρχη ερμηνεία τόσο για την τρέχουσα κρίση τής ευρωπαϊκής οικονομίας, όσο και για το φαινόμενο της οικονομικής κάμψης ή στασιμότητας γενικότερα, είναι εκείνη που στηρίζεται στο νοηματικό δίπολο «ανάπτυξη/λιτότητα», οι δύο πλευρές τού οποίου νοούνται ως αλληλοαποκλειόμενες και αντίδρομες. Ιδού γιατί αυτό είναι λάθος.

Syndicate content