Δοκίμια | Foreign Affairs - Hellenic Edition

Δοκίμια

Φίλτρο:
Δοκίμια,
Θάνος Π. Ντόκος

Θεωρητικά, η Ελλάδα θα αποτελούσε στα μάτια της Ουάσινγκτον έναν ενδιαφέροντα εταίρο. Ωστόσο, οι εγγενείς αδυναμίες της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, αλλά και οι εσωτερικές πολιτικές ιδιαιτερότητες, δύσκολα θα επέτρεπαν μια τέτοια συνεργασία σε στρατηγικό επίπεδο.*

Δοκίμια,
Κώστας Μ. Κωνσταντίνου

Πρέπει να υπάρχουν εγγυήσεις σε περίπτωση συνολικής διευθέτησης του Κυπριακού; Αν ναι, θα πρέπει αυτές οι εγγυήσεις να διαφοροποιηθούν σε σχέση με την Συνθήκη Εγγυήσεως του 1960; Αν δοθούν εγγυήσεις, ποιος εγγυάται τους εγγυητές; Τι εννοούμε με τον όρο εγγύηση και πώς σχετίζεται με την βιωσιμότητα της λύσης;

Δοκίμια,
Σπύρος Βλιάμος και Κωνσταντίνος Γκράβας

Η παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση μετά το 2008 αναζωπύρωσε τον κίνδυνο κατάρρευσης του νομισματικού συστήματος. Όμως οι Κεντρικές Τράπεζες έχουν πάρει μαθήματα από τα παθήματα του παρελθόντος. Το παρόν άρθρο διατυπώνει και αναλύει την έννοια της «νομισματικής ειρήνης» (“monetary peace”) ως κρίσιμης συνθήκης που καθορίζει την πολιτική οικονομία της σύγχρονης κρίσης μέσα από τον θεσμικό ρόλο και την συντονισμένη δράση των μεγάλων Κεντρικών Τραπεζών του πλανήτη.

Δοκίμια,
Francis Fukuyama

Η ταραγμένη προεκλογική εκστρατεία έχει δείξει ότι η αμερικανική δημοκρατία είναι κατά κάποιο τρόπο σε καλύτερη κατάσταση από ό, τι αναμενόταν. Οτιδήποτε κι αν μπορούσε κανείς να σκεφτεί για τις επιλογές τους, οι ψηφοφόροι έχουν καταφύγει στις κάλπες σε κάθε πολιτεία και πήραν τον έλεγχο της πολιτικής αφήγησης από τις οργανωμένες ομάδες συμφερόντων και τους ολιγάρχες.

Δοκίμια,
Θεοδόσης Καρβουναράκης

Η διαχείριση των ευρωαμερικανικών σχέσεων στην διάρκεια της προεδρίας Clinton μπορεί να χαρακτηριστεί ως επιτυχημένη και για τις δύο πλευρές. Οι Ηνωμένες Πολιτείες αναγνώρισαν τα όρια τους και περιόρισαν τις ηγεμονικές τους τάσεις ενώ οι Ευρωπαίοι αποδέχτηκαν τα πραγματικά δεδομένα και προσάρμοσαν αναλόγως την προσπάθεια ανεξαρτητοποίησής τους από τον πανίσχυρο εταίρο τους. Το αποτέλεσμα ήταν επωφελές και για τους δύο, περισσότερο μάλλον για τις Ηνωμένες Πολιτείες που επέκτειναν και εδραίωσαν την επιρροή τους στην Ευρώπη.

Δοκίμια,
Fu Ying

Οι Ηνωμένες Πολιτείες και οι σύμμαχοί τους θα μπορούσαν να ερμηνεύσουν τους στενότερους δεσμούς μεταξύ της Κίνας και της Ρωσίας ως απόδειξη μιας πρώιμης συμμαχίας που προτίθεται να διακόψει ή να αμφισβητήσει την υπό την ηγεσία των ΗΠΑ παγκόσμια τάξη. Αλλά από την προοπτική της Κίνας, η τριμερής σχέση δεν θα πρέπει να θεωρείται ένα παιχνίδι στο οποίο δύο παίκτες συμμαχούν εναντίον ενός τρίτου.

Δοκίμια,
Γαβριήλ Χαρίτος

Αν και η Ιορδανία ήταν από τις πρώτες χώρες που αναγνώρισαν την ανεξαρτησία της Κυπριακής Δημοκρατίας τον Αύγουστο του 1960, μόλις πριν από λίγες εβδομάδες λειτούργησε για πρώτη φορά ιορδανική πρεσβεία στην Λευκωσία. Η αναβάθμιση των σχέσεων Κύπρου-Ιορδανίας γίνεται με φόντο το φυσικό αέριο της ανατολικής Μεσογείου, την διαφαινόμενη ισραηλινή διεισδυτικότητα στην ιορδανική αγορά ενέργειας, τις στρατηγικές επιλογές των εταιρειών εκμετάλλευσης και εξόρυξης φυσικού αερίου, ως επίσης και την συριακή προσφυγική κρίση. Εν μέσω περιφερειακών ανακατατάξεων, Λευκωσία και Αμμάν διερευνούν προοπτικές συνεργασίας, επιδιώκοντας να ανοίξουν ένα νέο κεφάλαιο στις διμερείς σχέσεις τους. Παράλληλα, όμως, καλούνται να λάβουν σοβαρά υπ’ όψιν παγιωμένους συσχετισμούς.

Δοκίμια,
Ζήνωνας Τζιάρρας

Παραδόξως, ο αντι-Δυτικισμός, ο αναθεωρητισμός και γενικά ο «τρίτος πόλος» της Τουρκίας περνά μέσα από την ίδια την Δύση. Είναι αναγκαίο οι βασικοί δρώντες της τελευταίας να αντιληφθούν έστω και με καθυστέρηση το τι πραγματικά συμβαίνει και να λάβουν τα δικά τους μέτρα.

Δοκίμια,
Michael Wahid Hanna

Για δεκαετίες, η συνεργασία μεταξύ της Αιγύπτου και των Ηνωμένων Πολιτειών ήταν ένας ακρογωνιαίος λίθος του αμερικανικού ρόλου στην Μέση Ανατολή. Σήμερα, είναι ένα απλό απομεινάρι μιας άλλης εποχής. Δεν υπάρχουν πλέον επιτακτικοί λόγοι στην Ουάσιγκτον ώστε να στηρίξει ιδιαίτερα στενούς δεσμούς με το Κάιρο.

Δοκίμια,
Ιωάννης Κωτούλας

Η Ευρώπη έχει εμπλακεί σε έναν παγκόσμιο πόλεμο ο οποίος στρέφεται κατά της Δύσης και των αξιών της, και σκοπός του οποίου είναι η κατάκτηση της ίδιας της Δύσης. Η έξοδος από ένα ιδεοληπτικό σχήμα Δυτικής ενοχής και η ανάταξη της Ευρώπης ως αυτόνομου δρώντος σε διεθνές επίπεδο, ο οποίος ενεργεί με θεμελιώδη κριτήρια την προστασία των συνόρων, την αποτροπή των μεταναστευτικών ροών και την ενθάρρυνση της ανάπτυξης της περιφέρειας αποτελούν τις θεμελιώδεις παραμέτρους για την επίλυση της μεταναστευτικής κρίσης.

Syndicate content