Η πρώην υπουργός Εξωτερικών περιγράφει την οικοδόμηση των ελληνορωσικών σχέσεων και τις ισορροπίες που διατηρούσε η Ελλάδα έναντι των ΗΠΑ. Η εποχή εκείνη απέφερε σημαντικές συμφωνίες για αγωγούς μεταφοράς πετρελαίου και φυσικού αερίου που εξυπηρετούσαν τα ελληνικά στρατηγικά και οικονομικά συμφέροντα. Από τις εκλογές του 2009 πολλά έχουν αλλάξει προς το χειρότερο και σε αυτόν τον τομέα.
Ο πρώτος πρόεδρος της πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας προσπάθησε συνειδητά να προσδώσει ιδιαίτερα εθνικά χαρακτηριστικά στη χώρα του, χωρίς όμως να προσφύγει σε εθνικιστικό παραλήρημα ή χάλκευση της ιστορίας. Ωστόσο, οι προσπάθειές του εκφυλίστηκαν από τους επιγόνους του. Πώς φτάσαμε ως εδώ;
Τα χαρακτηριστικά της διαφωνίας μεταξύ Ελλάδας και ΠΓΔΜ δεν βασίζονται σε κάποιον ανταγωνισμό σχετικά με πόρους στην περιοχή αλλά αφορούν σε σύμβολα και εμβλήματα. Οι σκοπιανοί θεωρούν παραλογισμό την κατηγορία που τους απευθύνεται ότι «κλέβουν την (ελληνική) ιστορία». Ωστόσο, επιθυμούν μια τελική λύση καθώς φοβούνται ότι το κράτος τους θα αντιμετωπίσει τεράστιους κινδύνους αν παραμείνει απομονωμένο. Αρκεί να λέγονται «Μακεδόνες».
Η Ελλάδα ηττήθηκε στην Χάγη σχετικά με το βέτο που έθεσε για την είσοδο της πΓΔΜ στο ΝΑΤΟ. Αλλά δεν πρόκειται για επώδυνη ήττα. Αντίθετα, το ελληνικό βέτο διατηρείται αλώβητο, και μετατρέπει την επίλυση του ζητήματος για το όνομα ως προϋπόθεση για είσοδο της πΓΔΜ και στο ΝΑΤΟ και στην ΕΕ. Τώρα, η Ελλάδα πρέπει να αναπτύξει μια νέα στρατηγική προσέγγισης μιας λύσης, που μπορεί να περιέχει ως και την καταγγελία της Ενδιάμεσης Συμφωνίας.
Η Ε.Ε. παρακολούθησε εκ του σύνεγγυς τις πρόσφατες εκλογές στη Βουλγαρία για να δει σημάδια σχετικά με το πώς οι ευρωπαϊκές ιδέες προχωρούν στην φτωχότερη γωνιά της. Το πιο σημαντικό – δηλαδή, ο κεντρώος δημοκρατικός φιλελευθερισμός - είναι άθικτο. Τα υπόλοιπα, σε μικρότερο βαθμό.
Η οικονομική κρίση που αντιμετωπίζει η Ευρώπη θέτει εμπόδια στην είσοδο νέων μελών στην ΕΕ. Αυτό ισχύει ειδικά για τα Δυτικά Βαλκάνια. Αλλά μέχρι το 2014 πρέπει να επιτευχθεί σημαντική πρόοδος. Αλλιώς οι χώρες της περιοχής θα επιστρέψουν στη δεκαετία του '90 και πιο πίσω ακόμα.
Στις βουλευτικές εκλογές που πραγματοποιήθηκαν αυτόν τον μήνα [Ιούνιος 2011] στην Τουρκία ,το κυβερνόν Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP) εξασφάλισε σχεδόν το 50% της λαϊκής ψήφου, ποσοστό ανώτερο από το 46,5% της προηγούμενης εκλογικής αναμέτρησης. Ένα μέρος της επιτυχίας αυτής θα πρέπει να αποδοθεί στις πολύ καλές επιδόσεις που παρουσίασε η Τουρκία υπό τη διακυβέρνηση του συντηρητικού AKP.
