Η πρώην υπουργός Εξωτερικών περιγράφει την οικοδόμηση των ελληνορωσικών σχέσεων και τις ισορροπίες που διατηρούσε η Ελλάδα έναντι των ΗΠΑ. Η εποχή εκείνη απέφερε σημαντικές συμφωνίες για αγωγούς μεταφοράς πετρελαίου και φυσικού αερίου που εξυπηρετούσαν τα ελληνικά στρατηγικά και οικονομικά συμφέροντα. Από τις εκλογές του 2009 πολλά έχουν αλλάξει προς το χειρότερο και σε αυτόν τον τομέα.
Η εκλογική νίκη του Ρώσου πρωθυπουργού Βλαντιμίρ Πούτιν έχει βάλει την αντιπολίτευση σε δύσκολη θέση. Επόμενη λογική κίνηση είναι να ενταθεί ο αγώνας της, δεδομένου ότι το Κρεμλίνο είναι απίθανο πλέον να κάνει παραχωρήσεις. Αλλά αυτή η στρατηγική δημιουργεί τον κίνδυνο να αποξενωθεί η αντιπολίτευση από την βασική ομάδα που της χαρίζει τη δύναμή της: τη μεσαία τάξη.
Η εκρηκτική οικονομική ανάπτυξη που πραγματοποιήθηκε στα πρώτα χρόνια της εξουσίας του Βλαντιμίρ Πούτιν γέννησε μια νέα μεσαία τάξη στη Ρωσία. Αλλά τώρα, αυτή ακριβώς η ομάδα στράφηκε εναντίον του και βγήκε στους δρόμους.
Δεν αποτελεί κάτι καινούργιο για τον Πούτιν και το καθεστώς του να θολώνουν την εγχώρια αντιπολίτευση με συνομωσίες και τρομοκρατία, και μετά να ισχυρίζονται ότι ο ένοχος είναι τα ξένα συμφέροντα. Αυτό που είναι καινούργιο σήμερα είναι η ανασφάλεια του Πούτιν για το μέλλον της εξουσίας του, κάτι που θα καταστήσει την εξωτερική πολιτική του ως προέδρου περισσότερο απρόβλεπτη.
Οι διαμαρτυρίες στη Μόσχα είναι πολύ αδύναμες για να μπορέσουν από μόνες τους να αλλάξουν ριζικά την πολιτική της χώρας. Παρ' όλα αυτά, θα συνεχίσουν να διαβρώνουν τη νομιμοποίηση του Πούτιν. Ακόμα κι αν κερδίσει τις εκλογές της 4ης Μαρτίου, δεν θα απολαμβάνει πια το μονοπώλιο εξουσίας που είχε συνηθίσει.
Η Ρωσία άσκησε βέτο στο ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ για τον τερματισμό της βίας στη Συρία, επειδή αισθάνεται ότι επλήγη από την περσινή διεθνή παρέμβαση στη Λιβύη και τρέφει υποψίες για τα κίνητρα των Ηνωμένων Πολιτειών.
Μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, η Ρωσία έχει παγιδευτεί σε μια καταστροφική πληθυσμιακή κρίση. Η δημογραφική συρρίκνωση στη χώρα θα υπονομεύσει τα σχέδια του Κρεμλίνου για οικονομικό και στρατιωτικό εκσυγχρονισμό, ενώ ενδέχεται να καταστήσει τη Μόσχα πιο επικίνδυνη στη διεθνή αρένα.
Με εδραιωμένα τα πλεονεκτήματά του, το κόμμα του Κρεμλίνου «Ενωμένη Ρωσία» πρέπει να είναι ασφαλές για την ώρα - αλλά εάν ο Βλαντιμίρ Πούτιν δεν αναγνωρίσει την ευρεία δυσαρέσκεια απέναντι στην εξουσία του, μπορεί σύντομα να αντιληφθεί ότι η βία είναι ο μόνος τρόπος για να διατηρηθεί το καθεστώς του.
Με την προσφάτως εκδηλωθείσα πρόθεση του Βλαντιμίρ Πούτιν να αναλάβει εκ νέου την προεδρία της Ρωσίας, πολλοί υποστηρίζουν ότι η επανεκκίνηση στις σχέσεις της Ουάσιγκτον με τη Μόσχα τίθεται σε κίνδυνο. Πάντως, η άνοδος της Κίνας, το φθηνό πετρέλαιο και η ανάγκη απόκτησης διεθνών εταίρων, θα αναγκάσουν το Κρεμλίνο να παίξει τίμιο παιχνίδι με την κυβέρνηση Ομπάμα.
Πολύ συχνά μέσα στις δύο τελευταίες δεκαετίες, αυτοί που διαμορφώνουν την πολιτική στην Ουάσιγκτον βλέπουν την Μόσχα να αντιστέκεται στις αμερικανικές πολιτικές μέσα από το πρίσμα της ψυχολογίας. Στην πραγματικότητα, η ρωσική εξωτερική πολιτική καθοδηγείται από τα δικά της εθνικά συμφέροντα
