Ευρώπη | Foreign Affairs - Hellenic Edition

Ευρώπη

Φίλτρο:
Άρθρα,
Edoardo Campanella

Οι ιδρυτές του ευρωπαϊκού σχεδίου πίστευαν ότι η δημιουργία μιας κοινής αγοράς, ενός κοινού νομίσματος και μιας κοινής ταυτότητας θα αποδυνάμωνε την εθνική κυριαρχία από πάνω προς τα κάτω. Αλλά δεν συνειδητοποιούσαν ότι η διαδικασία της οικονομικής ολοκλήρωσης θα έφθανε να απειλήσει το έθνος-κράτος και από κάτω προς τα πάνω, με την αναβίωση των περιφερειακών ταυτοτήτων με πρωτοφανείς τρόπους.

Άρθρα,
Jeff Colgan

Όταν οι ελίτ αδυνατούν να δώσουν λογικές ενδείξεις σχετικά με το ποιος είναι ο «απέναντι», οι άνθρωποι αποφασίζουν μόνοι τους. Μερικές φορές στρέφονται κατά των ελίτ. Μερικές φορές οι άνθρωποι στρέφονται προς τον ρατσισμό και την ξενοφοβία. Κάτι τέτοιο δεν είναι ποτέ καλό.

Άρθρα,
Miguel Otero-Iglesias

Σε έναν αβέβαιο κόσμο, το σταθερό χρήμα μπορεί να είναι ένα ισχυρό σύμβολο κοινωνικής εμπιστοσύνης και ασφάλειας.

Δοκίμια,
Κώστας Μ. Κωνσταντίνου

Πρέπει να υπάρχουν εγγυήσεις σε περίπτωση συνολικής διευθέτησης του Κυπριακού; Αν ναι, θα πρέπει αυτές οι εγγυήσεις να διαφοροποιηθούν σε σχέση με την Συνθήκη Εγγυήσεως του 1960; Αν δοθούν εγγυήσεις, ποιος εγγυάται τους εγγυητές; Τι εννοούμε με τον όρο εγγύηση και πώς σχετίζεται με την βιωσιμότητα της λύσης;

Άρθρα,
Γεώργιος Κ. Οικονόμου

Η βασική διαφορά μεταξύ των κοινοτήτων είναι ότι στην Κύπρο υπάρχει αγεφύρωτο χάσμα κοσμοθεωριών. Ο ελληνικός πολιτισμός ευρίσκεται σε φάση μετανεωτερικότητος, πιστεύει και εφαρμόζει τις ανθρωπιστικές αξίες, το διεθνές δίκαιο και την ειρηνική συνύπαρξη. Από την άλλη, η Τουρκία ασκεί ακραία realpolitik και φροντίζει για την αναβίωση της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, απειλώντας όλους τους γείτονες και απαιτώντας την αναθεώρηση των Συνθηκών urbi et orbi.

Άρθρα,
Παναγιώτης Σκιαδάς

Η υφιστάμενη ελληνική πολιτική που αντιμετωπίζει το Κυπριακό κυρίως υπό το πρίσμα του διεθνούς δικαίου και της παραβίασής του από την τουρκοκυπριακή πλευρά, σε κάθε περίπτωση έχει εξαντλήσει την δυναμική της και ό,τι τυχόν μπορούσε να αποφέρει. Η περαιτέρω συνέχισή της, δεν είναι εθνικά επωφελής.

Άρθρα,
Edward P. Joseph και Siniša Vuković

Αν ο Τραμπ θέλει να κολακέψει τον Πούτιν, θα κάνει τους Ρεπουμπλικάνους στην Γερουσία να «παγώσουν» την απόπειρα του Μαυροβουνίου˙ αν ο Τραμπ θέλει να σηματοδοτήσει ότι η αναθέρμανση των δεσμών δεν σημαίνει συναίνεση σε μια άλλη Γιάλτα, θα δώσει το πράσινο φως στην Γερουσία να επικυρώσει, και το Μαυροβούνιο θα ενταχθεί στην συμμαχία.

Άρθρα,
Thorsten Benner και Mirko Hohmann

Η χρήση επιβαρυντικών στοιχείων για να δυσφημιστούν δημοσίως οι αντίπαλοι είναι ευρέως διαδεδομένη, αλλά οι ρωσικές μυστικές υπηρεσίες έχουν μια ιδιαίτερα ισχυρή τάση προς αυτή την τακτική. Κατά την διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, η πρακτική ήταν αρκετά κοινή ώστε ο ρωσικός όρος kompromat (ένας συνδυασμός των ρωσικών λέξεων για το «εκθέτω» και το «υλικό») εισήλθε στην Δυτική καθομιλουμένη.

Άρθρα,
Mark Gilbert

Ο Paolo Gentiloni, ο νέος πρωθυπουργός, μπορεί να σχηματίσει κυβέρνηση που θα διοικεί τα δύο σώματα του κοινοβουλίου, μια κυβέρνηση προερχόμενη από την ίδια κοινοβουλευτική πλειοψηφία που υποστήριξε τον Renzi, αλλά είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς αυτή την κατάσταση να αντέχει για περισσότερο από μερικούς μήνες.

Άρθρα,
Josef Joffe

Το να επιτραπεί στον Πούτιν να υπαγορεύσει τους όρους της σχέσης τόσο με την ΕΕ όσο και με τις Ηνωμένες Πολιτείες δεν θα εξυπηρετούσε τα αμερικανικά συμφέροντα. Το να εμποδιστεί η Μόσχα από μια τέτοια δεσπόζουσα θέση ήταν ο προεξάρχων στόχος όλων των διοικήσεων, Δημοκρατικών ή Ρεπουμπλικανικών, από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο ως σήμερα.

Syndicate content