Σχόλια
Το να θεωρήσουμε ότι ένα πυρηνικό Ιράν θα οδηγούσε σε ραγδαία εξάπλωση των πυρηνικών στη Μέση Ανατολή, αγνοεί την δύναμη των Ηνωμένων Πολιτειών να εμποδίσει τους πελάτες του από το να δημιουργήσουν τις δικές τους βόμβες.
Η Κίνα δεν είναι η πρώτη μεγάλη δύναμη που πετυχαίνει να κάνει ελκυστική μια αυταρχικού τύπου ανάπτυξη. Όπως αποκαλύπτει η νέα βιογραφία του Μπίσμαρκ από τον Jonathan Steinberg, η αυτοκρατορική Γερμανία το πέτυχε πολύ εύκολα. Όμως, μπορούν -άραγε- ακόμη και τα επιτυχημένα αντιδημοκρατικά πολιτικά συστήματα να ευδοκιμούν και να αναπτύσσονται ειρηνικά σε μακροπρόθεσμη βάση; Η απάντηση εξαρτάται από το κατά πόσον οι αυταρχικές ελίτ είναι ανεκτικές στη μοιρασιά της εξουσίας.
Η κρίση του ευρώ δεν είναι μια απλή ιστορία ελλήνων αμαρτωλών και γερμανών αγίων. Στην πραγματικότητα, η επιβολή λιτότητας στην περιφέρεια της ευρωζώνης πολύ λίγα θα καταφέρει. Για να σωθεί η ήπειρος, οι πλουσιότερες χώρες και οι ιδιώτες επενδυτές πρέπει να μοιραστούν τα βάρη.
Για τους ξένους, ο ιταλός πρωθυπουργός Σίλβιο Μπερλουσκόνι μπορεί να φαίνεται ότι είναι μια ιταλική υπερβολή. Αλλά πίσω από τα πολιτικά και σεξουαλικά σκάνδαλα κρύβεται μια ιστορία ηθικής κατάπτωσης.
Η αυξανόμενη ανισότητα στις Ηνωμένες Πολιτείας έχει αποδοθεί εδώ και καιρό στους ξέφρενους ρυθμούς στους οποίους κινούνται οι δυνάμεις της αγοράς. Στη πραγματικότητα, όπως υποδεικνύουν οι Jacob Hacker και Paul Pierson, η ανισότητα είναι άμεσο αποτέλεσμα της πολιτικής του Κογκρέσου που συνειδητά – αν και μερικές φορές ακούσια— έχει γείρει τη πλάστιγγα προς το συμφέρον των πλουσίων.
Με το να υιοθετήσουν μια προσέγγισης ανοιχτής αντιπαράθεσης, οι παλαιστίνιου διακινδυνεύουν να υπονομεύσουν την καλή θέληση και την ασφάλεια την οποία με πολύ κόπο δημιούργησε το πρόγραμμα του Fayyad για την δημιουργία του νέου κράτους.
Η περιοδεία του τούρκου πρωθυπουργού στην Αίγυπτο, την Τυνησία και τη Λιβύη είχε στόχο να αποσπάσει την προσοχή από τις λανθασμένες κινήσεις που έκανε στη διάρκεια της Αραβικής Άνοιξης. Ακόμη πιο σημαντικός στόχος είναι να πείσει τους τούρκους πολίτες ότι η χώρα τους είναι ένας πανίσχυρος περιφερειακός παίκτης.
Οι αεροπορικές και ναυτικές επιχειρήσεις του ΝΑΤΟ στη Λιβύη αποτελούν την πρώτη μείζονα στρατιωτική επιχείρηση που διενεργείται μετά την έναρξη της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης.
