- previous-disabled
- Page 1of 6
- next
Τα προβλήματα της ευρωζώνης - συμπεριλαμβανομένης της πιθανότητας εξόδου της Ελλάδας - δεν θεωρούνται πλέον ως κρίση. Αυτό που μοιάζει με σημαντική αστάθεια είναι στην πραγματικότητα μόνο η αργή κίνηση της διευθέτησης της νέας οικονομικής τάξης στη γηραιά ήπειρο.
Σε πείσμα της κοινής λογικής, η ελληνική πολιτεία επιμένει να φέρνει προσκόμματα στην ελληνική ναυτιλία, η οποία παρουσιάζει εντυπωσιακή αντοχή στην κρίση που διέρχεται η παγκόσμια οικονομία. Υπάρχει ακόμα χρόνος για να αναστραφεί η φθίνουσα πορεία. Αρκεί να ληφθούν επιτέλους τα απαραίτητα μέτρα.
Αντιμέτωπη με την κρίση δημοσίου χρέους, η Ευρώπη, ο αλλοτινός πρωταθλητής των μικτών οικονομιών και των γενναιόδωρων κοινωνικών ασφαλιστικών δικτύων, έχει ξεκινήσει την περικοπή κρατικών δαπανών και την κατάργηση κανονιστικών διατάξεων. Αλλά αυτή η νεοφιλελεύθερη στροφή απλώς θα αυξήσει την πιθανότητα μιας ακόμη οικονομικής κρίσης και θα μπορούσε να προκαλέσει εκτεταμένες ταραχές σε όλη την ήπειρο.
Στις εκλογές για την ανάδειξη του νέου προέδρου της Γαλλικής Δημοκρατίας, η άποψη ότι η παγκοσμιοποίηση είναι περισσότερο απειλή από ό, τι ευκαιρία, έχει κάνει δυναμική επανεμφάνιση στη γαλλική πολιτική. Αυτό δεν προκαλεί έκπληξη, δεδομένου ότι η χώρα εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την παγκόσμια οικονομία και έχει επωφεληθεί από αυτήν περισσότερο από όλους τους άλλους ευρωπαίους.
Με τις τιμές της βενζίνης να βρίσκονται στα ύψη παντού, έχουν βγει τα μαχαίρια εναντίον των κερδοσκόπων στην πετρελαϊκή αγορά. Η κερδοσκοπία είναι ένας εύκολος αποδιοπομπαίος τράγος, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια ενός προεκλογικού έτους, αλλά αυτό είναι λάθος. Αν μη τι άλλο, οι κερδοσκόποι βοηθούν τις τιμές της ενέργειας να ανταποκρίνονται στις μεταβολές της προσφοράς και της ζήτησης, προς όφελος των παραγωγών και των καταναλωτών.
Σήμερα η ελληνική οικονομία βρίσκεται παγιδευμένη σε έναν αρνητικό φαύλο κύκλο που ανανεώνει τα ελλείμματα, τα χρέη και την ύφεση. Όμως, αν η Ευρώπη ακολουθήσει για τον εαυτό της μια πιο συνετή πολιτική, τότε ακόμα ευκολότερα η Ελλάδα μπορεί να βγει από το τέλμα. Σε κάθε περίπτωση υπάρχουν αποφάσεις που μπορούν να δώσουν αναπτυξιακή ώθηση στην ελληνική οικονομία ακόμη και τώρα, χωρίς άλλα δάνεια. Αλλά κάποιος πρέπει να επιβάλλει και να εφαρμόσει αυτές τις αποφάσεις.
Περισσότερα από 60 χρόνια μετά την ίδρυση της Παγκόσμιας Τράπεζας, οι αναπτυσσόμενες χώρες εξακολουθούν να απευθύνονται σε αυτήν για χρηματοδότηση και τεχνογνωσία. Αλλά ο κόσμος αλλάζει και το ίδιο πρέπει να κάνει και η τράπεζα, υποστηρίζει ο απερχόμενος πρόεδρός της, Robert Zoellick, ο οποίος ανακοίνωσε ότι θα εγκαταλείψει τη θέση του τον Ιούνιο.
Η Κίνα φαίνεται να επιδιώκει να κάνει το εθνικό της νόμισμα, το γουάν, τόσο ισχυρό ώστε να εκθρονίσει το δολάριο ως παγκόσμιο αποθετικό νόμισμα. Αλλά ας μην περιμένει κανείς ότι κάτι τέτοιο μπορεί να συμβεί σύντομα. Το γουάν θα ενισχυθεί, αλλά πολύ πιο αργά από ό, τι είχε προβλεφθεί.
Το ευρώ ήταν καταδικασμένο να αποτύχει τόσο λόγω της στενά αντιπληθωριστικής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας όσο και της απόφασης για «μη διάσωση» μιας χώρας με εξαγορά των ομολόγων της από την ΕΚΤ. Έτσι έφτασε η Ελλάδα σε μη βιώσιμο χρέος. Χρειάζονται νέοι συνταγματικοί δημοσιονομικοί κανόνες στην ευρωζώνη αν αυτή θέλει να ξεπεράσει την κρίση και να διασώσει το ευρώ.
Το παγκόσμιο χρηματοοικονομικό σύστημα στηρίζεται σε δύο νομίσματα, το δολάριο και το ευρώ. Όμως, η κρίση εμπιστοσύνης απέναντι και στα δύο αυτά νομίσματα φέρνει στο προσκήνιο τους κινδύνους της κατάρρευσης του νομισματικού συστήματος. Αλλά, παραμένει ασαφές αν η κατάρρευση θα έχει τα καταστροφικά χαρακτηριστικά εκείνης του 1930 ή θα είναι πιο ήπια, όπως εκείνη της δεκαετίας του ’70.
- previous-disabled
- Page 1of 6
- next
