Jonathan Hopkin | Foreign Affairs - Hellenic Edition

Jonathan Hopkin

Άρθρα
Jonathan Hopkin

Η ψήφος του Brexit και η σοκαριστική ήττα της Χίλαρι Κλίντον από τον Ντόναλντ Τρόμπα ήταν κλήσεις αφύπνισης, τις οποίες κάποιοι ρεαλιστές στα αριστερά ήταν απρόθυμοι να προσέξουν. Απροσδόκητα, το Εργατικό Κόμμα δείχνει τώρα το πώς η Αριστερά μπορεί να κατευθύνει την διαδεδομένη απαίτηση για αλλαγή.

Άρθρα
Jonathan Hopkin

Οι Βρετανοί ψηφοφόροι έχουν περιορισμένη γνώση για το πώς λειτουργεί η Ευρωπαϊκή Ένωση και τείνουν να υπερεκτιμούν κατά πολύ τον αριθμό των μεταναστών που έχουν εγκατασταθεί στο Ηνωμένο Βασίλειο καθώς και το μέγεθος της συμβολής του στον ευρωπαϊκό προϋπολογισμό. Τα έντυπα μέσα ενημέρωσης υποστηρίζουν δυσανάλογα την εκστρατεία «εκτός». Και οι εναλλακτικές φωνές, οι διαμαρτυρίες του βρετανικού Υπουργείου Οικονομικών, της Τράπεζας της Αγγλίας, του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης και άλλων, δεν φαίνεται να έχουν κάποιο αποτέλεσμα.

Άρθρα
Jonathan Hopkin και Mark Blyth

Ένας ισορροπημένος προϋπολογισμός δεν μπορεί να σώσει μια κυβέρνηση από τις αποτυχίες ενός τραπεζικού τομέα που είναι υπερβολικά μεγάλος για να διασωθεί, και τα απλά οικονομικά δεδομένα σπάνια νικούν τις ιδεολογίες.

Άρθρα
Jonathan Hopkin και Mark Blyth

Οι πλούσιοι Ρώσοι ομογενείς φαίνεται να ασκούν σημαντική επιρροή στο πώς προσεγγίζει η βρετανική κυβέρνηση την κρίση τής Ουκρανίας, κάτι που υπογραμμίζει τον βαρύνοντα ρόλο αυτών των υπερ-πλουσίων στην βρετανική πολιτική σκηνή. Αλλά όλα αυτά τα ξένα χρήματα αποκαλύπτουν βαθιές διαρθρωτικές αδυναμίες στην βρετανική οικονομία.

Άρθρα
Jonathan Hopkin

Η πρόσφατη παραίτηση του πρωθυπουργού Μάριο Μόντι και η επιστροφή του πρώην πρωθυπουργού Σίλβιο Μπερλουσκόνι στην πολιτική είναι απίθανο να αλλάξουν το παιχνίδι. Στην πραγματικότητα, είναι απλώς τα τελευταία παραδείγματα ενός ευρύτερου προβλήματος στην ιταλική πολιτική: της αδυναμίας των συντηρητικών να οικοδομήσουν ένα αξιόπιστο πολιτικό κόμμα.

Άρθρα
Jonathan Hopkin

Ο διορισμός του Monti ταιριάζει σε ένα συνηθισμένο ιταλικό μοτίβο: δημοσιονομική χαλαρότητα υπό λαϊκιστικές κεντροδεξιές κυβερνήσεις ακολουθούμενη από σύντομες περιόδους έκτακτης ανάγκης τεχνοκρατικής λιτότητας υπό κεντροαριστερές κυβερνήσεις και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Για να γίνει μόνιμη η δημοσιονομική υπευθυνότητα αυτή τη φορά θα πρέπει οι Βρυξέλλες να στηρίξουν τον Monti καθώς οικοδομεί μια λαϊκή εντολή για σταδιακές μεταρρυθμίσεις.