![](/sites/default/themes/sitetheme/images/icons/fa-secure-icon.png)
Στην Ουάσινγκτον και στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, η υποστήριξη προς την Ουκρανία δεν μπορεί να είναι δεδομένη. Όλες οι επιλογές της εξωτερικής πολιτικής θα πρέπει να δοκιμαστούν στις εκλογές, αλλά ορισμένες προτεραιότητες μπορούν να διασφαλιστούν.
Κατοχή εδάφους χωρίς επαρκή, ποσοτικά και ποιοτικά, στρατεύματα δε νοείται… Όσους «λαγούς» κι αν βγάλουν από το «καπέλο» ο κ. Πούτιν με τους επιτελείς του, ο χρόνος κυλάει εις βάρος τους. Μοναδική λύση, όσο απίθανη κι αν μοιάζει σήμερα, θα ήταν εάν η παρακμάζουσα Ρωσία, αλλάζοντας την Υψηλή Στρατηγική της, πάψει να είναι αναθεωρητικό κράτος και επιστρέψει σε ένα αποτρεπτικό-αμυντικό δόγμα.
Τίποτα δεν είναι πιο ζωτικής σημασίας για την διάσωση των μελλοντικών γενεών από την διατήρηση της αύξησης της παγκόσμιας θερμοκρασίας κάτω από 1,5 βαθμό Κελσίου. Έχουμε τα εργαλεία και τους οικονομικούς πόρους για να επιτύχουμε αυτόν τον στόχο. Η επιβολή μιας παγκόσμιας τιμολόγησης στον άνθρακα θα μπορούσε να αποτελέσει την αρχή.
Δεν μπορεί να αγνοηθεί ότι τα ζητήματα της διαστημικής ασφάλειας είναι εξειδικευμένα και πολυδιάστατα και μόνο λίγες χώρες τα διαχειρίζονται με επάρκεια. Μόνο τέσσερις διαστημικές δυνάμεις, οι ΗΠΑ, η Ρωσία, η Κίνα, και η Ινδία, έχουν δράσεις σε θέματα ασφάλειας στο Διάστημα και αποτελούν τις μόνες παγκοσμίως που έχουν κάνει αντιδορυφορικές δοκιμές (ASAT). Επιπλέον, και η Γαλλία κάνει σχετική έρευνα με την χρήση laser υψηλής ισχύος.
Η Ουκρανία θα χρειαστεί υπομονή από τους εταίρους της καθώς προσπαθεί να εξουθενώσει τον εχθρό της. Η Δύση θα πρέπει να αναπροσαρμόσει τις προσδοκίες της ώστε να ανταποκριθούν στην πραγματικότητα, η οποία είναι ότι πρόκειται για έναν πόλεμο φθοράς. Βραχυπρόθεσμα, τα κράτη του ΝΑΤΟ πρέπει να συνεχίσουν να μεταφέρουν όπλα και άλλες δυνατότητες στην Ουκρανία. Θα πρέπει επίσης να παράσχουν στο Κίεβο πολιτική και στρατιωτική υποστήριξη μακροπρόθεσμα.
Αν ο Μπάιντεν νικήσει τον Τραμπ για δεύτερη φορά, ενώ θα κατέβει με μια πλατφόρμα εξωτερικής πολιτικής του φιλελεύθερου διεθνισμού, οι σύμμαχοι θα μπορούσαν να εμπιστευτούν πιο φιλόδοξες μορφές συνεργασίας με τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Πρέπει να διασφαλίσουμε ότι η παγκόσμια συνεργασία μειώνει τους κινδύνους παγκόσμιας καταστροφής σχεδόν στο μηδέν, διατηρώντας παράλληλα την ελευθερία και την ποικιλομορφία της σκέψης και των κοινωνικών δομών που θα μας επέτρεπαν να οικοδομήσουμε ένα μέλλον για το οποίο θα μας ευχαριστούσαν τα εγγόνια των εγγονιών μας.
Το πιθανότερο είναι ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Κίνα θα παραμείνουν παγιδευμένες σε μια τεταμένη και δυσάρεστη αντιπαλότητα για το προβλέψιμο μέλλον, με την αμοιβαία επιθυμία να αποφευχθεί ο απόλυτος πόλεμος να αποτελεί το τελευταίο εναπομείναν πεδίο για την σχέση.
Οι Δυτικές χώρες θα μπορούσαν να λάβουν βελτιωτικά μέτρα για να ενισχύσουν την θέση τους στην περιοχή. Μια ειλικρινής αποκήρυξη του είδους της ρεαλιστικής πολιτικής που οδήγησε την Γαλλία και άλλες Δυτικές χώρες να αγκαλιάσουν πολλούς δικτάτορες θα ήταν μια καλή αρχή.
Η διατήρηση του status quo της σημερινής παγκόσμιας τάξης και η αντίσταση στον εκδημοκρατισμό της διακυβέρνησής της, θα εντείνει την ανυπομονησία του παγκόσμιου Νότου για σοβαρές μεταρρυθμίσεις.